بجوار حضرت عزت رفته اكنون رجوع بكه كنيم فرمود انشاء اللَّه ان يهديك هداك گفتم يا بن رسول اللَّه برادرت دعوى امامت مىكند فرمود عبد اللَّه يريدان لا يعبد اللَّه عبد اللَّه ميخواهد كه خداى را نپرستند گفتم يا بن رسول اللَّه ( فمن لنا بعده امام ) بعد از پدرت امام ما كيست فرمود انشاء اللَّه ان يهديك هديك گفتم يا بن رسول اللَّه تو امامى پس از پدرت گفت در اين مسئله جواب نميگويم من درين باب مبالغه و الحاح كردم بعد از آن گفتم يا بن رسول اللَّه ( عليك امام ) بر تو امام هست گفت نه من چون اين سخن بشنيدم چندان هيبت او در دل من رسيد كه در دائرهء وصف نگنجد گفتم يا بن رسول اللَّه دستورى باشد تا مسائلى و مشكلاتى كه مرا هست بپرسم چنان كه از پدرت مىپرسيدم فرمود بپرس هر چه ميخواهى من مسائل بسيار پرسيدم همه را جوابداد بعد از آن فرمود كه عليك بالكتمان فان اضعت الذبح بر تو باد كه ابن را پنهان دارى پس اگر ضايع كنى آن را موجب كشتن شود گفتم يا ابن رسول اللَّه شيعهء پدرت متحير و سرگردانند رخصت باشد كه ايشان را بجانب تو هدايت كنم فرمود كه اگر كسى را بينى كه از سيماى او اثر رشد پيدا باشد عهدى و ميثاقى از او بستان بر كتمان و محافظت تقيه چه اگر اين حديث آشكار شود بيم قتل باشد و أشار ييده الى حلقه و بدست خود اشاره به حلق خود كرد من بيرون آمدم و با اصحاب خود ملاقات كردم گفتند كه و ما وراءك چيست از پس تو گفتم الهدى راه راست و ايشان را برين قضيه مطلع ساختم بعد از آن بتدريج اصحاب صادق نزد آن حضرت ميآمدند تا بر او جمع شدند و در خفيه از صحبت او مستفيد ميشدند و سيرت ساير ائمه عليه السلام در عهد ظلمهء بنى اميه و بنى عباس تقيه بوده پس چگونه واجب نبوده باشد و چون حق سبحانه مؤمنان را رخصت داد در كتمان حق و مساعدة كافران و مواسات نمودن با مخالفان جهت دفع مضرت ايشان در عقب آن بيان نمود كه اگر كسى اين معنى را كار بندد نه به جهت خوف و عذر بلكه از روى اعتقاد و رغبت قلبى با اهل كفر و خلاف موافقت و مساعده نمايد بعقوبت ابدى گرفتار گردد پس فرمود كه * ( قُلْ ) * بگو اى محمد ( ص ) * ( إِنْ تُخْفُوا ما فِي صُدُورِكُمْ ) * اگر پنهان داريد آنچه در سينه هاى شما است يعنى در دل ها از موالات كفار * ( أَوْ تُبْدُوه ) * يا آشكارا كنيد ما فى الضمير خود را * ( يَعْلَمْه اللَّه ) * ميداند خدا آن را و شما را به جهت آن به عذاب اليم و عقاب جحيم گرفتار خواهد كرد * ( وَيَعْلَمُ ما فِي السَّماواتِ ) * و ميداند آنچه در آسمانها است از اصناف علويات * ( وَما فِي الأَرْضِ ) * و آنچه در زمين است از انواع سفليات پس بپنهان و آشكاراى شما عالم خواهد بود * ( وَاللَّه ) * و خدا كه علم ذاتى او بدين همه محيط است * ( عَلى كُلِّ